Actueel


Pinksteren
De naam 'Pinksteren' komt van het Griekse pentèkostè (πεντηκοστη), dat 'vijftigste' betekent. Het is de laatste dag van de vijftig daagse Paastijd, die aanvangt op Paaszondag. De Kerk viert met Pinksteren de voltooiing van Pasen door de uitstorting van de Heilige Geest over de apostelen.

Jezus belooft zijn apostelen op de avond vóór zijn lijden en dood dat Hij hen de Geest zal zenden. Volgens de Handelingen der Apostelen daalde de Geest uiteindelijk inderdaad op de apostelen neer. Dat gebeurde tijdens het joodse pinksterfeest, zeven weken na Pesach.

Het joodse pinksterfeest heet Sjavoeot. 'Sjavoeot' is Hebreeuws voor 'Wekenfeest': het feest moet volgens de Wet van Mozes namelijk zeven weken (49 dagen) na Pesach gevierd worden. Met Pesach herdenken de joden de bevrijding uit Egypte, en met Sjavoeot de openbaring van de Tora op de berg Sinaï. Sjavoeot is feitelijk de bekroning van Pesach: de uittocht van het joodse volk uit Egypte en de weg naar het Beloofde Land wordt bekrachtigd door een Verbond met God.

Bij de christenen is, net als bij de joden, Pinksteren de bekroning van Pasen: de uittocht van Christus uit het dodenrijk die met Pasen gevierd wordt, wordt met Pinksteren bekrachtigd door het goddelijk geschenk van de Heilige Geest, een nieuwe altijddurende Verbond.

Gods adem is leven. De Heer wil in onze ziel de nieuwe levensadem, de Heilige Geest blazen, Zijn meest innige wezen, om zo ons op te nemen in Gods familie. Door het Doopsel en het Vormsel wordt deze gave ons op een specifieke manier gegeven en door de Sacramenten van Eucharistie en Boete, herhaalt ze zich voortdurend: de Heer blaast de levensadem in onze ziel. Alle Sacramenten delen elk op zijn manier het Goddelijk leven aan de mens mee, dank zij de Heilige Geest die erin werkzaam is.

God geeft ons altijd grotere geschenken, Zijn liefde, en dat is wat de Heilige Geest ons op het Pinksterfeest innerlijk wil vertellen.

Kapelaan Slaven